Tabut

Tabut

Sordu aynadan yapılmış tabutum
Tanıyamadım sen kimsin
Sanki toprak doldurmuşlar
Solgun yüzün soğuk nefesin

Hiç yabancı değilsin oysa sen
Yüzünde yüzümü görüyorum
Baş başa bırakmışsın ben ile beni
Mezarıma sanki sensiz yürüyorum

Öldürmüşsün kendini
Yüzünü değiştirmişsin
İnsanlar nefret etmesin diye
İnsanlara benzemişsin

İnsanın kendinedir
Kin ve nefret duyduğu bana
Yaşarken nefret eder
Yolu düşmez ölmeden oysa

Ölü taşısam da ben hayattayım
Ölü sensin örtünmüş beyaz bir çaput
Ben hayata aynayım
Sensin kendine tabut

Kitap: Bengisu Rengi Kan